vrijdag, april 23 EN | BR

‘Het is de vraag of Ik, de Mensenzoon, bij de mensen geloof zal vinden als Ik terugkom.’ Lucas 18:8

Het was een geweldig moment voor Israël toen ze aan de overkant van de Rode Zee stonden te kijken hoe de opgehoopte watermassa’s zich over de Egyptenaren, hun wagens en paarden stortten. Bij het zien van dit spektakel moesten ze met hun handen omhoog God geloofd en geprezen hebben. Er werd gedanst van vreugde.
Als men toen aan de Israëlieten had gevraagd: ‘Zul je nooit meer twijfelen aan Gods goedheid en almacht?’, dan zouden ze gezegd hebben: ‘Nee, nooit.’ Maar dit grote geloof duurde maar drie dagen. In Exodus 15 lezen wij dat ze tegen Mozes, en hiermee tegen God mopperden omdat het water bitter was. Zo is het in onze generatie ook. Misschien hebt u wat moeite met bovenstaande tekst en zegt u: ‘Er zijn best nog wel veel gelovigen.’ Mag ik u er dan aan herinneren dat van de 600.000 Israëlieten (volwassen mannen) die vol goede moed uit Egypte trokken, slechts twee – Jozua en Kaleb – het beloofde land ingingen?
Beste lezer, we kunnen dus bevrijd worden uit de macht van de vijand en toch nooit in de volheid van Jezus Christus komen. Gered en toch ellendig. De waarheid is dat heel veel christenen gered zijn en toch hun hele leven rondzwerven in de woestijn. Geplaagd door depressies, angst, onzekerheid enz. Maar God wil absoluut niet dat Zijn kinderen omkomen in de woestijn van hun leven. Het beloofde land was een land dat heel goed was, een land van overvloed. Zo kan ook ons leven zijn: een goed leven, vol overvloed. Een volk dat zo veel wonderen van God had gezien, ging door twijfel en ongeloof ten onder. Als wij het willen halen in deze eindtijd, dan zullen wij sterk moeten zijn in ons geloof in God en dat geloof moet gefundeerd zijn op het Woord van God. De boze is er altijd op uit om ons geloof naar beneden te halen. Laat de stormen maar tekeergaan. Sta in het geloof! Met Jezus zijn wij meer dan overwinnaars.

Delen.

Comments are closed.

X